|
نظر فراموش نشه !!!
حتما" ببینید.
ضرر نمی کنید!! امروز براتون یه هدیه آوردم. مطمئنم خوشتون می آد واقعا نمیدونم چرا بعضی ها به اسم این که مذهبی دارند که "کاملا" طبق نص قرآن و سنت پیامبر پایه گذاری شده...هر حرف و سندی رو توی کتب خودشون می نویسند و اونوقت میگن که شما کافر و رافضی هستید!! مثلا از همین گروه که خود را مسلمان می نامند در یکی از کتب معتبرشان نوشته اند: "در هنگام قبض روح موسی ... آن حضرت یک سیلی به گوش ملک الموت نواخت به گونه ای که چشم او کور شد!! از آن زمان به بعد... ملک الموت مخفیانه برای قبض روح افراد می آید تا دیگر سیلی نخورد!! "[1] آخه اگه این رو به یه بچه ۳ ساله هم بگی ... تا ۱ ساعت می خنده!!! ادامه مطلب...
+
نوشته شده در چهارشنبه نهم بهمن 1387ساعت 18:52 توسط سید احمد فاضلی بیارجمندی
|
ابتدا گذر نامه ی زیر را تکمیل کنید
نام : انسان نام خانوادگی: آدمی زاد نام پدر : آدم نام مادر : حوا لقب: اشرف مخلوقات نژاد: خاکی صادره از : دنیا ساکن : زمین مقصد: برزخ ساعت پرواز: هر وقت که خدا صلاح بداند. مکان: بهشت ، اگر نشد جهنم . وسائل مورد نیاز : 1. نیّت خالص در جهت توحید 2. انجام واجبات 3. ترک محرّمات 4. سنّت پیامبر (ص) 5. تمسک به ثقلین (قرآن واهل البیت علیهم السلام) 6. دو متر پارچه ی سفید 7. مقداری سدرو کافور . توجه: خواهشمند است جهت رفاه خود خمس و زکات را قبل از پرواز پرداخت نمائید از آوردن ثروت ، مقام ، منزل ماشین ، حتی داخل فررودگاه جداً خوداری نمائید . حتما قبل از حرکت به بستگان خود توضیح دهید تا از آوردن دسته گلهای سنگین ، سنگ قبر گران و تجملاتی و نیز مراسمهای پر خرج و غیره خوداری نمائید . جهت یادگاری قبل از پرواز اموال خود را بین فرزندان و فقرا تقسیم کنید ؛ ازآوردن بار اضافی مانند حق الناس ،غیبت ، تهمت ، تعصب بی جا ، جدل و... خوداری نمائید . برای کسب اطلاعات بیشتر به قرآن ،سنت پیامبر (ص) و سیره ی ائمه ی اطهار علیهم السلام مراجعه نمائید . تماس و مشاوره به صورت شبانه روزی رایگان ، مستقیم و بدون وقت قبلی می باشد . در صورتیکه قبل از پرواز به مشکلی بر خوردید با شماره های زیر تماس حاصل فرمائید: سوره ی بقره ،186؛ سوره ی نساء ، 45؛ سوره ی توبه ، 129؛ سوره ی اعراف ، 55؛ سوره ی طلاق ،2و3. امیدوارم سفر آسوده ای در پیش داشته باشید .
سرپرست کاروان : حضرت عزرائیل (ع).
+
نوشته شده در سه شنبه هشتم بهمن 1387ساعت 17:21 توسط سید احمد فاضلی بیارجمندی
|
وهابيان مى گويند: « إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً[1] ؛هر كه در آسمانها و زمين است جز بندهوار به سوى [خداى] رحمان نمىآيد.» كساني كه نام فرزندانشان را عبدالرسول یا غلام حسین می گذارند شرک محسوب می شود. پاسخ : بندگى و عبد بودن اگر به معناى غير از پرستش خداوند باشد مى تواند به غير خدا منتسب گردد. مثلا درقرآن کریم آمده است: « وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ [2]؛ بىهمسران خود، و غلامان و كنيزان درستكارتان را همسر دهيد. اگر تنگدستند، خداوند آنان را از فضل خويش بىنياز خواهد كرد، و خدا گشايشگر داناست.» عبد در اينجا به معناى مطيع بودن بندگان است و چون مومنان هم مطيعان خدا و رسول خدا و اولى الامرند[3]؛ نام بچه های خود را عبدالرسول ويا غلام حسين مي گذارند به این معنی که اینها مطیع خدا ورسول و ائمه علیهم السلام هستند نه اینکه قائل باشند که اینها عبد واقعی آنها باشند ، تا شرک محسوب شود .
+
نوشته شده در چهارشنبه دوم بهمن 1387ساعت 18:1 توسط سید احمد فاضلی بیارجمندی
|
شفاعت برخی از فرقه ها می گویند: طلب شفاعت از غیر خداوند به این نحو که گفته شود اى اولیاء خدا در روز قیامت شفیع من در نزد خدا باشید تا از عذاب الهى در امان باشم، صحیح نیست و فقط باید طلب شفاعت از خود خداوند صورت گیرد و خصوصاً اگر طلب شفاعت از روح مرده اى که به برزخ منتقل شده، صورت پذیرد این عین شرک محسوب خواهد گردید.و علاوه بر این شفاعت با اصلي كه قرآن تأسيس فرموده و سعادت هر كسي را وابسته به عمل خويش دانسته است و فرموده « وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاَّ ما سَعى[1] » منافات دارد؟ شفاعت چيست؟ معنى اصطلاحى شفاعت اين است كه شفيع موجباتى فراهم مى سازد كه شفاعت شونده از يك وضع نا مطلوب و در خور كيفر بيرون آمده و به وسيله ارتباط با شفيع (كه مجرى رحمت الهى است) خود را در وضع مطلوبى قرار دهد كه شايسته و مستحق بخشودگى گردد ، آن چنان كه پرنده، جوجه خود را تمرين مى دهد تا جوجه خودش پرواز كند . هدف ازشفاعت تحريك بر گناه نيست، بلكه عبارت است از: 1ـ اميد دادن به انسان و ريشه نااميدى او را از بين بردن. 2ـ ارتباط معنوى با اولياء خدا. شرايط شفاعت شفاعت درباره هر كس ممكن نيست، خداوند متعال مى فرمايد: 1ـ شفاعت شده ظالم نباشد «ما للظالمين من حميم ولا شفيع[2]» 2ـ شفاعت مرضى خداوند متعال باشد «ولا يشفعون الا لمن ارتضى[3]» 3ـ شفاعت شده، پاى بند به عهد الهى باشد «لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً [4] ؛آنان هرگز مالك شفاعت نيستند مگر كسى كه نزد خداوند رحمان، عهد و پيمانى دارد. » 4ـ پشيمانى از گذشته و توبه نمودن. 5ـ توقف خلاف كارى ها و نشكستن سد قوانين الهى. 6ـ پيوند معنوى با شفيع داشتن 7ـ مشرك نباشد خداوند مشرك را نمى بخشد[5]. و... شافعان شفاعت کنندگان به دو نوع تقسیم می شوند: الف: شافعان تکوینی ؛ یعنی همه ی اسباب و علل وجودی واسطه ی بین خدا و خلق شفیع تکوینی نزد خدا هستند. ب: شافعان تشریعی ؛ به بعضی از آنها خداوند اشاره می کند: 1. توبه : »قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ [6]؛ بگو: «اى بندگان من- كه بر خويشتن زيادهروى روا داشتهايد- از رحمت خدا نوميد مشويد. در حقيقت، خدا همه گناهان را مىآمرزد، كه او خود آمرزنده مهربان است .» 2. گرویدن به پیامبر(ص) : «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ [7]؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد، از خدا پروا داريد و به پيامبر او بگرويد تا از رحمت خويش شما را دو بهره عطا كند و براى شما نورى قرار دهد كه به [بركت] آن راه سپريد و بر شما ببخشايد، و خدا آمرزنده مهربان است.» 1) ابن عباس می گويد: وقتیکه علی(ع)از مراسم تغسيل و تكفين پيامبر(ص)فارغ گرديد روی آن حضرت را باز كرد و گفت: بابی انت و امّی طبت حيّاً و طبت ميّتاً... و اذكرنا عند ربك...[8]. پدر و مادرم فدای تو باد، در حال حيات و ممات پاك و پاكيزه هستی، از ما پيش پروردگار خود يادی فرما. 2) هنگامی كه پيامبر گرامی(ص)به شهادت رسيد، ابوبكر در منزل چهره او را باز كرد و بوسيد و گفت: پدر و مادرم فدای تو باد، در حال حيات و ممات پاك و پاكيزه هستی از ما پيش پروردگار خود ياد كن و به خاطر داشته باش.[9] روايات مذكور می رساند كه در طلب شفاعت ميان حال حيات و ممات شفيع تفاوتی نيست. 3. ایمان و عمل صالح: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظيم[10]؛ خدا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، به آمرزش و پاداشى بزرگ وعده داده است. »
4. قرآن: « يَهْدي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ يَهْديهِمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ[11] ؛ خدا هر كه را از خشنودى او پيروى كند، به وسيله آن [كتاب] به راههاى سلامت رهنمون مىشود، و به توفيق خويش، آنان را از تاريكيها به سوى روشنايى بيرون مىبرد و به راهى راست هدايتشان مىكند.»
5 . ملائکه و مومنان : « الَّذينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذينَ آمَنُوا ...[12] ؛كسانى كه عرش [خدا] را حمل مىكنند، و آنها كه پيرامون آنند، به سپاس پروردگارشان تسبيح مىگويند و به او ايمان دارند و براى كسانى كه گرويدهاند طلب آمرزش مىكنند.» و درروايت نیز آمده است که رسول خدا(ص)فرمود : «يشفع النبيّون و الملائكة و المؤمنون[13]؛ پيامبران، فرشتگان و مؤمنان در روز قيامت شفاعت می كنند.» ابن عباس از پيامبر(ص)نقل می كند: «مامن رجل مسلم يموت فيقوم علی جنازته اربعون رجلا لايشركون باللّه شيئاً الاشفعهم اللّه فيه[14]؛ هر گاه مسلمان بميرد و بر جنازه او چهل مرد كه شرك نمی ورزند نماز بگزارند، خداوند شفاعت (دعاء) آنها را درباره وی می پذيرد.»
6 . شهیدان : «وَ لا يَمْلِكُ الَّذينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ[15] ؛ و كسانى كه به جاى او مىخوانند [و مىپرستند] اختيار شفاعت ندارند، مگر آن كسانى كه آگاهانه به حقّ گواهى داده باشند.
و در سنن ابن ماجه نیز آمده است كه رسول خدا(ص)فرمود: «يشفع يوم القيامة ثلاثه: الانبياء ثم العلماء ثم الشهداء[16]؛پيامبران، علما و شهداء در روز قيامت شفاعت می كنند.» براساس آیات و روایات پیامبر و ائمه و شهدا و نظایر آنان با مرگ نمى میرند و بلکه زنده مى باشند. « وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ [17]؛ هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شدهاند، مرده مپندار، بلكه زندهاند كه نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند. »
7 . حجرالاسود: « قال رسول الله (ص) اشهدوا هذا الحجر خيرا فإنه يأتي يوم القيامة شافع مشفع له لسان وشفتان يشهد لمن استلمه[18] ؛ رسول خدا (ص)می فرماید: این سنگ را بر خیری که انجام می دهید شاهد بگیرید چون روز قیامت این شافعی است » بنا بر این طلب شفاعت همان طلب دعاست یعنى ما از افراد موجه یا ارواح مقدّسه و یا ملائکه الهى مى خواهیم که براى ما طلب آمرزش و دعا بنماید، و طلب دعا و آمرزش از پیامبر یا صالحان امرى پسندیده است که وهابیون نیز در هنگام زنده بودن فرد آن را جائز مى شمرند. وعلامة مجلسي مي فرمايد: در مورد شفاعت، بين مسلمانان اختلافي نيست كه از ضروريات دين اسلام است؛ به اين معنا كه رسول در روز قيامت براي امّت خود، بلكه امّت هاي پيشين شفاعت مي كند...7 اصحاب پيامبر (ص)و شفاعت به گواهی تاريخ، اصحاب از پيامبر اكرم(ص)درخواست شفاعت می نمودند، به عنوان نمونه، سواد بن قارب كه از اصحاب پيامبر اكرم(ص)بود، درضمن اشعاری از رسول خدا(ص)درخواست شفاعت می كند و می گويد: فكن لی شفيعاً يوم لا ذو شفاعة***بمغن فتيلا عن سواد بن قارب[19] ای پيامبر گرامی، روز رستاخيز شفيع من باش. روزی كه شفاعت ديگران به حال سواد بن قارب مفيد و سودمند نخواهد بود.
شفاعت در قرآن كريم آيات شفاعت را مي توان بر چند دسته تقسيم نمود: 1. آياتي كه شفاعت را نفي مي كنند:« يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فيهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ [20]؛ای كسانی كه ايمان آوردهايد! از آنچه به شما روزی دادهايم، انفاق كنيد! پيش از آنكه روزی فرا رسد كه در آن، نه خريد و فروش است (تا بتوانيد سعادت و نجات از كيفر را برای خود خريداری كنيد)، و نه دوستی (و رفاقتهای مادی سودی دارد)، و نه شفاعت (زيرا شما شايسته شفاعت نخواهيد بود.) و كافران، خود ستمگرند (هم به خودشان ستم میكنند، هم به ديگران). ولي آيات ديگر به وجود شفاعت به اذن خداوند متعال صراحت دارد. پس آية فوق شفاعت بدون اذن را نفي مي كند. 2. نفي شفاعت از كافران «وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ؛حَتَّی أَتانَا الْيَقينُ ؛فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعين3 ؛و همواره روز جزا را انكار میكرديم، تا زمانی كه مرگ ما فرا رسيد!» ؛از اين رو شفاعت شفاعتكنندگان به حال آنها سودی نمیبخشد. »
3. نفي صلاحيت شفاعت از بت ها: «وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ يَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِما لا يَعْلَمُ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا يُشْرِكُون1؛آنها غير از خدا، چيزهايی را میپرستند كه نه به آنان زيان میرساند، و نه سودی میبخشد و میگويند: «اينها شفيعان ما نزد خدا هستند!» بگو: «آيا خدا را به چيزی خبر میدهيد كه در آسمانها و زمين سراغ ندارد؟!» منزه است او، و برتر است از آن همتايانی كه قرار میدهند!»
4. اختصاص شفاعت به خداوند: «قُلْ لِلّهِ الشَّفَاعَةٌ جَمِيعاً مُلْكُ السَّمَوَاتِ وَ الْأَرْضِ ثُمَْ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ2 ؛بگو [اي پيامبر!] شفاعت تنها از آن خداست كه مالك زمين و آسمان هاست و پس از مرگ، بازگشت همه شما به سوي اوست.» شفاعت مشروط براي غير خدا: 1.« مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ3 ؛ هيچ شفيعي جز به اجازة او نخواهد بود. 2.« وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلاَّ لِمَنْ أَذِنَ لَهُ ؛ هيچ شفاعتی نزد او، جز برای كسانی كه اذن داده، سودی ندارد!». 3. «يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضی وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُون[21]؛او اعمال امروز و آينده و اعمال گذشته آنها را میداند و آنها جز برای كسی كه خدا راضی (به شفاعت برای او) است شفاعت نمیكنند و از ترس او بيمناكند.» 4 .«إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوی عَلَی الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ ما مِنْ شَفيعٍ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ[22]؛پروردگار شما، خداوندی است كه آسمانها و زمين را در شش روز [شش دوران] آفريد سپس بر تخت (قدرت) قرار گرفت، و به تدبير كار (جهان) پرداخت هيچ شفاعت كنندهای، جز با اذن او نيست اين است خداوند، پروردگار شما! پس او را پرستش كنيد! آيا متذكّر نمیشويد؟!» از آيات فوق چنين استفاده می شود كه در روز قيامت، كفار و مشركين مشمول شفاعت قرار نمی گيرند، و در آتش خشم خدا داخل می گردند، ولی گنهكاران به عنايت، و لطف خداوندی به شفاعت شافعين يعنی انبياء، اولياء، شهدا، صلحا و مؤمنين و... مشمول عفو كردگاری قرار خواهند گرفت. درخواست دعاء از افراد قرآن گواهی می دهند كه طلب آمرزش پيامبر(ص)در حق افراد، كاملاً مؤثر و مفيد می باشد مانند آيه های زير: 5. «فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ اللَّهُ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَ مَثْواكُمْ [23] ؛پس بدان كه معبودی جز «اللَّه» نيست و برای گناه خود و مردان و زنان باايمان استغفار كن! و خداوند محل حركت و قرارگاه شما را میداند!» 2 .«خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليم[24] ؛از اموال آنها صدقهای (بعنوان زكات) بگير، تا بوسيله آن، آنها را پاك سازی و پرورش دهی! و (به هنگام گرفتن زكات،) به آنها دعا كن كه دعای تو، مايه آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست!» 3. «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ ا سْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحيما[25]؛ما هيچ پيامبری را نفرستاديم مگر برای اين كه به فرمان خدا، از وی اطاعت شود. و اگر اين مخالفان، هنگامی كه به خود ستم میكردند (و فرمانهای خدا را زير پا میگذاردند)، به نزد تو میآمدند و از خدا طلب آمرزش میكردند و پيامبر هم برای آنها استغفار میكرد خدا را توبه پذير و مهربان میيافتند.» مقتضاي جمع بين آيات اين است: كه مؤثري بالاصاله در عالم به جز خدا نيست، و هر تأثيري به اذن و ارادة اوست- برخي از آيات شفاعت را منحصراً براي خدا قرار داده است،ولي منافات ندارد كه اين حقّ اختصاصي خود را به كسي بدهد، تا با اجازة او، اِعمال كند. همان گونه كه به پيامر و اولياي خدا چنين اجازه اي داده است. دلايل وهابيان وهابيان به ادله اي تمسك كرده اند : 1. قبر پرستان به اهل توحید می گویند:که شما شفاعت پیامبر خدا را قبول ندارید؟ما شفاعت رسول الله صلي الله عليه وسلم را انكار نمي كنيم و خود را نيز از آن بري نمي نماييم بلكه او را شفاعت كننده كسي كه شفاعتش پذيرفته شده مي دانيم و به شفاعتش اميدواريم؛ اما بايد دانست كه شفاعت همه از آن خداست. آنجا كه مي فرمايد:((قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعاً))[17] (بگو كه شفاعت همه از آن خداست) واين شفاعت بدون اجازه خداوند ممكن نمي باشد:((مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ))[18] (كيست كه بتواند نزد وي بدون اذن وي شفاعت نمايد؟). و آنگاه جز براي كسي كه خداوند اجازه داده است شفاعت نمي شود. خداوند صاحب عزت مي فرمايد:((وَلا يَشْفَعُونَ إِلا لِمَنِ ارْتَضَى)) [19] (شفاعت نمي كنند جز براي كساني كه انتخاب و برگزيده شده اند). و خداوند تنها از توحيد راضي است:((وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِيناً فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ)) [20] (هركس غير از اسلام ديني را طلب كند هرگز از وي پذيرفته نمي شود). حال كه شفاعت همه از آن خداست و در صورتي كه الله اجازه ندهد محقق نمي گردد و پيامبر اسلام صلي الله عليه وسلم و غير از او از بقيه انبياء در مورد كسي شفاعت نكرده اند مگر اينكه خداوند بر شفاعتش اجازه داده باشد، بنابراين شفاعت را از خدا بخواهيد و بگوييد: اللهم لا تحرمني شفاعته، اللهم شفعه في«پروردگارا از شفاعت او مرا محروم مگردان، بار الها شفاعت او را در مورد من بپذير». و امثال اين دعاها. [17] سورة الزمر:44 .(18)سورة البقرة:255[19] سورة الأنبياء:28(20)سورة آل عمران:85 ؛ سایت اینترنتی پاسخ: اولا: اینکه می گویید مااهل توحید و شیعه قبر پرست هستند این یک تهمت است اگر اهل منطق هستید با استدلال مطلب خود را بیان کنید . ثانیا : ما اگر قبر پرست بودیم مثل شما دو خلیفه ی خودرا کنار قبر رسول الله(ص)دفن می کردیم. ثالثا: از جواب نقضی که بگذریم جواب حلّی آن این است که هم شما و هم ما قبول داریم که شفاعت از آن خداست ولی در عین حال این حق را به عده ای تفویض نموده است اگر ما از آن شخص طلب دعا ویا شفاعت کنیم این خواندن غیر خدا نیست ، امر ونهی پیامبر غیر از امر ونهی خدا چیز دیگری نیست چون خود خدا فرموده است: « وَ مَا يَنطِقُ عَنِ الهَْوَى؛ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحَى[26]؛ و هرگز از روى هواى نفس سخن نمىگويد! ؛آنچه مىگويد چيزى جز وحى كه بر او نازل شده نيست! » رابعا: اگر بنا باشد که طلب شفاعت از پیامبر شرک باشد آیاتی که می گوید پیامبران وصلحا حق شفاعت دارند لغو می شود از همان اول می فرمود : هر کس چیزی می خواهد از خود من بخواهد . خامسا : خواندن غير خدا نه حرام است و نه مستلزم شرک زيرا حقيقت شفاعت، دعا كردنِ شفيع براي مستحق شفاعت و درخواست بخشش او از جانب خداوند است. بنابراين، همان گونه كه انسان مي تواند از هر فرد مسلمان و مؤمني درخواست دعا كند- كه اين مطلب مورد قبول و هابيان است – طلب شفاعت از غير خدا هم جايز خواهد بود.ليكن در طلب شفاعت از ديگران، تنها از كساني مي توان طلب كرد كه شايستگي شفاعت را دارند؛ مانند پيامبران،مومنان صالح و فرشتگان. ترمذي از انس بن مالك نقل كرده كه از پيامبر خواست تا در قيامت او را شفاعت كند.2 فرزندان يعقوب نيز از پدر خواستند تا براي آمرزش آنان استغفار نمايد: «قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئينَ 3؛گفتند: «پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، كه ما خطاكار بوديم» و نيز خداوند به جهت عفو و آمرزش گناهان مردم را دعوت مي كند كه از پيامبر (ص) بخواهند تا براي آنان استغفار نمايد:«وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحيماً1؛ما هيچ پيامبری را نفرستاديم مگر برای اين كه به فرمان خدا، از وی اطاعت شود. و اگر اين مخالفان، هنگامی كه به خود ستم میكردند (و فرمانهای خدا را زير پا میگذاردند)، به نزد تو میآمدند و از خدا طلب آمرزش میكردند و پيامبر هم برای آنها استغفار میكرد خدا را توبه پذير و مهربان میيافتند.» اگر وهابيان طلب دعا از پيامبر(ص)را پس از وفات او شرك مي دانند در هر دو حالت شرك خواهد بود. گذشته از اين، مرگ پيامبر اكرم(ص)مربوط به جسم اوست، اما روح او زنده است و شنيدن درخواست دعا و شفاعت و اجابت آن مربوط به روح است نه بدن ؛ادله ای که می گوید بعضی از افراد زنده هستند.
حیات در عالم برزخ بن باز می گوید: به ضرورت دین و ادله شرعی دانسته شده که رسول خدا 0در هر مکانی موجود نیست و فقط جسم او در قبرش در مدینه منوره است ولی روحش در جایگاه اعلی در بهشت است . [27] همو مي گويد: كثيري از اهل سنت قائل به حيات برزخي در قبر براي امواتند، ولي اين بدان معنا نيست كه علم غيب مي دانند،يا از امور اهل دنيا اطلاع دارند،بلكه اين امور با مرگ از آن ها منقطع گرديده است.[28] و درجاي ديگري از كتب خود مي گويند : )وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَّن فِي الْقُبُورِ((22) سورة فاطر. [و تو نمي تواني مردگان آراميده در گورها را شنوا گرداني]. مردگان از غيب خبر ندارند حتي رسول الله(ص)، پس ديگران چگونه مي توانند از غيب باخبر باشند، و چگونه شخص مرده مي داند كه فلاني به نزد قبر او آمد و از او مدد خواست[29] ، ولي خود آنها در كتاب]قبر: عذاب و خوشى آن .تأليف، حسين العوايشة .ترجمهء، أبو عبدالله إسحاق بن عبدالله الدبيرى العوضى .نوبت چاپ دوم،1421هـ . ق[ كه ترجمه به فارسي شده است ودر سايت ا ينترنتي آنها موجود است رواياتي آورده اند كه دلالت مي كند انسان وقتي كه مي ميرد ارتباط او از دنيا قطع نمي شود : (عین عبارت) «سلف و نياكان اهل سنت و جماعت به عذاب قبر و خوشي آن ايمان كامل دارند، و كفار و ملحدين آنرا انكار كرده و مي گويند: اگر قبري را نبش كنيم چيزي از عذاب را در آن نخواهيم يافت .» همان،ص3. و بعد در ادامه می گویند : انسان مؤمن هنگاميكه روحش از اطراف او خارج مي شود خداوند سبحان را حمد و سپاس مي گويد، چنانكه رسول اكرم (ص) مي فرمايد: ((إنَّ المؤمن تخرج نفسه من بين جنبيه وهو يحمد الله)) . صحيح الجامع حديث 1927] . روح انسان مؤمن از دو طرف بدنش و يا از دو جنبش بيرون مي شود در حاليكه او باري تعالي را حمد و سپاس مي گويد . وقتي روح از بدن خارج مي شود چشم انسان روح را دنبال مي كند (بطرف آن نگاه مي كند) . رسول اكرم (ص) مي فرمايد: ((إنَّ الروح إذا قُبِض عليها تبعه البصر)) . [مسلم وغيره] . اگر روح قبض و گرفته شد، چشم انسان آنرا دنبال مي كند .همان ص14. انسان مرده وقتي دفن شد در قبر وحشت مي گيرد، و با نشستن صالحين و مردان نيكوكار بالاي قبر در موقع دفن به اندازه اي كه شتري را ذبح كرده و گوشت آن تقسيم شود أُنس گرفته و از وحشت بيرون مي رود، و انجام اين كار مستحب است، و دليل بر آن قول عمرو بن العاص t است كه گفت: ((إذا دفنتموني فأقيموا حول قبري قدر ما تنحر جزور ويقسم لحمها حتي أستأنس بكم وأنظر ماذا أراجع به رسل ربي)) . [مسلم] . وقتي مرا دفن كرديد بالاي سرم به اندازه اي كه شتري را كشته و گوشت آن تقسيم شود بنشينيد، تا با شما أُنْس و أُلْفَت بگيرم و ببينم چطور با دو فرشتهء منكر و نكير مقابله كنم .همان،ص15.
باري تعالي امر مي كند تا روح انسان مؤمن بعد از اينكه كتاب اعمالش در عليين (يكي از منازل بهشت) نوشته شود، به زمين باز گردانده شود . (%) روح كافر از آسمان پرتاب مي شود تا اينكه به جسد مرده اش برگردد، بعد از اينكه كتاب اعمالش در سجين (يكي از منازل جهنم) نوشته شود . (%)
ادامه مطلب...
+
نوشته شده در جمعه بیستم دی 1387ساعت 18:40 توسط سید احمد فاضلی بیارجمندی
|
|
بازديدها: افراد آنلاين:  
powered by BLOGFA.COM |
امروز براتون یه هدیه آوردم. مطمئنم خوشتون می آد. 
بهترین چیز ممکن برای رسیدن به سعادت و رستگاری. 
در خط به خط این مطلب نکته و راز نهفته. 
:: فقط و فقط مخصوص جوانان :: 
